Elveda demek istemedim sana hiç bir zaman ama sen bunu yanlış anladın artık sen yoksun ama ben bunu çözeceğim er yada geç...Her zaman dedim sana asla asla deme ne olursa olsun...Kolay olsaydı unutmak , kolay olsaydı yaşananları hiçe saymak...Kolay olanı seçtin kaçtın , ben ise seni hep kovaladım durdum.Olayların yaşanışları ve gidişatı elimde değildi...Seni hep zaman ve mekan kavramlarının ötesinde sevdim seni hep sen olduğun için sevdim...Sen benim beyaz tarafımdın senle gri olmuştum kötü kara pis olan ben gitmişti...Ying yang bizdik sen gittin gri dağıldı geriye kara tarafım kaldı...Hep dedim sana sıfır bir değer değildir, yanına bir değer gelmedikçe değer kazanmaz; aynı aşk gibi , aşkta değersizdir yanında sevdiğin olmadıkça...Belki bu satırları okumayacaksın ama ben bu satırları artık tarihin karanlık benim olan sayfalarına kazıyorum seni çok seviyorum sevdim ve seveceğim...Anla be vicdansız ben hep senindim tıpkı senin benim olduğun gibi bilerek gizliyorum bu yazıyı herkes okuyamasın diye o zaman özelliği kalmaz gizliyorum ama biliyorum elbet birileri merak edip bu kara uzun boşluğu farkedecek ve bu satırları okuyacak keşke sen olsaydın onu okuyan keşke seni hiç üzmeseydim...Keşke keşke diyemeseydim...Hayat işte örümcek ağına yakalanmış ufacık bir sinek kadar aciz,ancak o sineği yiyen örümcek kadar da acımasız...Tek tesellim geçmişim bir bilsen o günleri mumla arıyorum bir maden işçisi gibi kazıyorum kazıyorum ama en değerli elması seni bulamıyorum...Şuan sana bu satırlarıda yazarken bir yanda darağacım hazır kurdum ve oraya gidiyorum umarım bu sefer bunu kuşlar sana iletir...Çünkü ne kadar kuş varsa sana mesaj yolladığım,sana selam söylediğim geri gelmedi...Belli ki onlarda seni sevdi...
